XXM-LOGO.png

Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος
Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου

Τμήμα Χειρουργικής Άνω Άκρου, Ορθοπαιδικής Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών
Upper Extremity Surgery, Pittsburg University, USA
Visiting Professor in Orthopaedics, Drexel  Univercity,  Allegheny General Hospital, Pittsburg, PA, USA.

image

Παθήσεις κάτω άκρου

ΝΕΥΡΩΜΑ  MORTON

Η   Μεταταταρσιαλγία  είναι  μια  συνηθισμένη  παθολογία  του  ποδιού  με  έντονο  άλγος  στην  πρόσθια  επιφάνεια  του  ποδιού. 

Οι  αιτίες  είναι  πολλές  όπως  η  πτώση  του  μεταταρσίου,  οι  διαταραχές  του  μήκους  των  μεταταρσίων,  οι  παραμορφώσεις  των  δακτύλων  και  άλλες.  Μια  άλλη  συχνή  αιτία  είναι  και  το  νεύρωμα  MORTON, που  συνήθως  παραμένει  αδιάγνωστο  για  πολλά  χρόνια.   Η  περιγραφή  της  παθολογίας  έχει  γίνει  από  τον  Thomas  Morton  to  1876.  Η  αιτιολογία  είναι  παγίδευση  και  ισχαιμία  του  κοινού  δακτυλικού  νεύρου  μεταξύ  των  κεφαλών  των  μεταταρσίων,  που  έχει  σαν  αποτέλεσμα  τη  διόγκωση  αυτού  από  τη  δημιουργία  αντιδραστικού  συνδετικού  ιστού,  ενδονευρικά  και  περινευρικά, και  επακόλουθο  τη  δυσανεξία  του  και  την  μη  ομαλή  λειτουργία  του.  Εμφανίζεται  συχνότερα  μεταξύ  του  3ου  και  του  4ου  δακτύλου,  και  σπανιότερα  μεταξύ  του  2ου  και  3ου  δακτύλου.  Η  εμφάνιση  παθολογίας  και  στα  δύο  διαστήματα  είναι  υπαρκτή όπως  και  η  εμφάνιση  και  στα  δύο  πόδια.  Παρουσιάζεται  συχνότερα  στις  γυναίκες,  (η αναλογία  γυναικών / ανδρών  είναι  5 / 1).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το  κύριο  σύμπτωμα  είναι  ο  πόνος  στη  κεφαλή  των  μεταταρσίων,  αμέσως  κεντρικότερα  από  τα  δάκτυλα,  συνήθως  μεταξύ  του  3ου  και  του  4ου  δακτύλου.  Επιδεινώνεται  με  το  βάδισμα  και  με  τα  στενά  υποδήματα,  ενώ  βελτιώνεται  άμεσα  με  την  αποφόρτιση  του  ποδιού.  Είναι  χαρακτηριστικό  της  παθολογίας,  η  άμεση  σαφής  μείωση  του  πόνου  με  την  αφαίρεση  των  υποδημάτων  και  τη  κίνηση  των  δακτύλων.  Είναι  δυνατόν  ο  πόνος  να  επεκτείνεται  και  στη  κνήμη,  ενώ  σπανιότερα  παρουσιάζει  νυκτερινή  επιδείνωση.

Η  κλινική  εξέταση  του  νευρώματος  Morton αναδεικνύει:

 

Η  διαφορική  διάγνωση  περιλαμβάνει  την  φλεγμονή  των  μεταρσο – φαλαγγικών  αρθρώσεων  ειδικής  ή  μη  ειδικής  αιτιολογίας,  παθολογία  των  επικουρικών  σησαμοειδών  οστών  της  περιοχής,  το  κάταγμα  κοπώσεως,  την  άσηπτη  νέκρωση  της  κεφαλής  του  μεταταρσίου  (Freiberg’s  disease),  και  άλλα.

Η  διάγνωση  γίνεται  κυρίως  με  τη  κλινική  εξέταση.  Ο  εργαστηριακός  έλεγχος  περιλαμβάνει  τον  απλό  ακτινολογικό  έλεγχο,  που  θα  αναδείξει  οστικές  παθολογίες,  όπως  και  η  αξονική  τομογραφία  σε  εξειδικευμένες  περιπτώσεις.    Η  Μαγνητική  Τομογραφία,  είναι  ιδιαίτερα  ευαίσθητη  εξέταση,  απαιτούνται  όμως  ειδικές  λήψεις  με  το  πόδι  σε  ραχιαία  έκταση  και  ενδοφλέβια  χορήγηση  σκιαγραφικού,  καθώς  είναι  δυνατόν  να  είναι  ψευδώς  αρνητική.  Ειδικός  αιματολογικός  έλεγχος  απαιτείται  στις  περιπτώσεις  υποψίας   συστηματικού  νοσήματος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η  θεραπεία  κατ΄ αρχήν  μπορεί  να  είναι  συντηρητική.  Περιλαμβάνει  τη  χρήση  ειδικών  πελμάτων,  την  αλλαγή  των  χρησιμοποιούμενων  υποδημάτων,  την  έκχυση  κορτιζόνης  στη  περιοχή  και  τη  λήψη  αντιφλεγμονωδών  φαρμάκων. 

Όταν  η  συντηρητική  αγωγή  αποτύχει  και  στις  έντονα  επώδυνες  ή  στις  παραμελημένες  περιπτώσεις,  η  χειρουργική  αντιμετώπιση  είναι  η  ενδεδειγμένη,  καίτοι  πολλοί  χειρουργοί  πιστεύουν  ότι  το  νεύρωμα   Morton  είναι  καθαρά  χειρουργική  νόσος  και  πρέπει  πάντα  να  εφαρμόζεται.

Η  επέμβαση  γίνεται  με  τοπική  αναισθησία  και  δεν  απαιτείται   παραμονή  στο  νοσοκομείο.  Η  προσπέλαση  της  παθολογίας  είναι  δυνατόν  να  γίνει  είτε  με  ραχιαία  τομή,  είτε  με  πελματιαία,  όμως  η  ραχιαία  προσπέλαση  προσφέρει  άμεση,  σχεδόν  ανώδυνη,  φόρτιση  και   ταχύτερη  και  ασφαλέστερη  επούλωση  του  τραύματος.  Αντίθετα  η  παλαμιαία  προσπέλαση  πρέπει  να  προτιμάται  στις  περιπτώσεις  αναθεωρητικής  επέμβασης.

Μετά  το  χειρουργείο  επιτρέπεται  η  άμεση  φόρτιση  του  ποδιού,  και  ουσιαστικά  η  μετεγχειρητική  αγωγή  αφορά  τη  θεραπεία  του  τραύματος. Η  ανακούφιση  από  τα  ενοχλήματα  είναι  άμεση  και  η  επάνοδος  στις  συνήθεις  δραστηριότητες  επιτυγχάνεται  συνήθως  σε  2 - 3  βδομάδες.  Ελεύθερη  χρήση  του  ποδιού,  συμπεριλαμβανομένων  και  των  αθλητικών  δραστηριοτήτων  επιτρέπονται   σε  ένα  περίπου  μήνα.  Στον  ασθενή  παραμένει  υπαισθησία  των  δακτύλων  στο  διάστημα  που  αφαιρέθηκε  το  νεύρωμα  Morton,  η  οποία  σπανίως  ενοχλεί  τον  ασθενή. 

Συμπερασματικά,  το  νεύρωμα  Morton είναι  μια  συνήθης  επώδυνη  παθολογία  του  ποδιού, που  διαγιγνώσκεται  δύσκολα.  Η  χειρουργική  θεραπεία  προσφέρει  άμεση  και  μόνιμη  θεραπεία  του  ασθενούς,  με  μικρή  επιβάρυνση  του  ασθενούς  και  σχεδόν  μηδενικό  ποσοστό  επιπλοκών.        

Νεύρωμα Morton

Αναζήτηση

fessh.jpg

OFFICIAL EUROPEAN HAND TRAUMA CENTER

Νέα